Dit is het zonnestelsel. Dit is Saturnus, dit is Pluto...
Waar zijn m'n softbalspullen?
Je eet Jupiter op, schat. - Sorry. Nu zit er een krater in.
Je zou toch stoppen met softbal?
Dit is het laatste jaar. Dit keer ga ik winnen.
Je verwacht wel veel van zo'n spelletje.
Ik ben Ray. Debra en ik wonen op Long Island.
Ze zorgt goed voor de kinderen en het huishouden. Ze is een kanjer.
We hebben een dochter en twee zoontjes van twee, een tweeling.
Maar dit gaat niet echt over hen.
M'n ouders wonen aan de overkant.
En m'n broer woont nog bij ze.
Niet elke familie stapt voor je op een lopende band, maar...
ledereen is gek op Raymond.
Dit radijsje wordt Mars, de buurman van de aarde.
Ik heb je droger even nodig. Over twee uur moet ik handballen.
Zou deze net gewassen zijn of is hij nog klam van de vorige wedstrijd?
Waar waren we gebleven?
Wil je vragen welke Twilight Zone er vanavond op tv komt?
Vraag het zelf maar. - Die vrouw kent m'n stem.
Welke aflevering van Twilight Zone wordt er vanavond uitgezonden?
Dank u wel.
Een vrouw geeft de Dood een lift. - Heel mooi.
Je verwacht dat de Dood groot is, maar het is een klein ventje.
Echt geniaal.
Ik heb m'n sportbroek bij je fijne was gegooid.
Laat me eens ruiken, jongens. - Niet nu, Frank. Ik probeer...
Ze zijn de bron der jeugd. Ik snuif hun jeugdigheid op.
Heerlijk. - Ze kwijlt ze helemaal onder.
Die aardappels zijn heerlijk. - Ze zijn voor het bezoek.
Wat is er?
Je broer wilde weten welke Twilight Zone er op komt.
Die met de Dood. - Waarin hij klein is? Dat is een goeie.
Met dat kleine ventje.
Wat doe jij hier, pa? - Hij wacht tot z'n broek droog is.
Z'n sportbroek zit in de droger. - O, z'n sportbroek.
Nu snap ik het.
Ik kom wat melk brengen. Jullie kunnen wel wat calcium gebruiken.
Rustig maar. Ik vond dat de kinderen dat nodig hadden.
We hebben zelf ook melk. - Die heb ik weggegooid.
Hij rook verdacht.
We hebben geen melk nodig, en gooi niet...
Waar is de rundvleesschotel? - Die heb ik.
Waarom?
Ik rook eraan, en ik vond dat hij nog niet af was.
Ik heb hem opnieuw gekruid. - Had je niets beters te doen?
Ik had hem voor het bezoek gemaakt. - Als hij klaar is, hoor je het wel.
Hoe durf je in m'n koelkast... - We kunnen maar beter gaan.
En m'n broek dan? - Rustig maar.
Ik wilde alleen helpen. - Je kunt me nu helpen.
Jij ook, Robert. Kom op.
Die mag je houden.
Vind je mij gemeen, Ray?
Ik heb wel hele gemene gedachten.
Dat brengen ze bij je naar boven. - Laten we gewoon verhuizen.
Dat kan nu niet. - Wanneer kan het wel?
Zodra we ons dat kunnen veroorloven.
Dat ik ons oude appartementje nog ooit zou missen.
Het was er klein en luidruchtig. - En je ouders kwamen zelden langs.
Het was er geweldig. - Zeg dat wel.
Dat leuke keukentje. - En dat schattige slaapkamertje.
En dat mooie tweezitsbankje.
Waarom zijn we daar toch weggegaan?
Drie jaar eerder
Heb je het op, Ally? Mama zal je wel even komen helpen.
Dat ziet er lekker uit, zeg.
Ik heb het gevonden.
Dit is het laatste jaar, hoor. - Pak het ijs eens.
Wil je ijs?
Er staan nog maar drie bakken.
Ik heb geen kommetje nodig.
Als we 'm om je nek binden, kun je tegelijk koekjes eten.
Morgen wordt de echo gemaakt. Dan weten we wat 't wordt.
Ik wil niet weten wat er nog meer in je buik zit behalve ijs.
Dan zeg ik niets. Ik wil het wel weten.
Mam zegt dat het 'n jongen wordt. Je draagt laag en je hebt 'n bolle neus.
Je moet niet zo hopen dat het een jongetje wordt.
Dat doe ik ook niet. Maar we hebben al een meisje.
Ze is het mooiste geschenk ter wereld. We mogen niet hebberig worden.
Je bent echt een filantroop. - Jazeker.
Hoe gaat het, Robert?
Mag ik even hier blijven? - De deur staat altijd voor je open.
Je hebt het mooi voor elkaar. Je hebt een kind, binnenkort een baby...
liefde...
Heb je ruzie met Joanne? - Voortdurend.
Vandaag speelde ik tafeltennis tijdens de lunch.
Dat mag toch best? - Ik mag geen lol hebben zonder haar.
Praat er dan met haar over. - Dat probeer ik. Ik kan goed praten.
Ik kan met iedereen praten, maar m'n vrouw...
We begrijpen het, Robert.
Ik laat me niet op m'n kop zitten.
Als zij me niet wil, zijn er nog genoeg vrouwen...
die me misschien wel willen.
Het komt vast wel goed. - Ik hoop het voor haar.
Anders wordt ze een vrijgezel van 40 die bij haar ouders woont.
Eet je aardappeltjes eens op. Kijk eens wat lekker.
Ze zijn heerlijk. Kijk maar naar mama.
Zie je wel? Ze zijn verrukkelijk.
Je houdt toch van aardappels? En waarom eet je je maïïs niet op?
Hallo, papa. - Hoe ging het?
En niet te veel details graag.
Hoe is het met de echo gegaan?
Je zult niet geloven...
Zo verklap je het. - Ik zei helemaal niets.
Je wilde zeggen dat 't een meisje is. - Nietes.
Dus het is een jongetje? - Ik krijg honger van je geschreeuw.
Als je maar niet vertelt wat het is.
Is het gezond?
Meer hoef ik niet te weten. - En...
Oké, prima.
Over vier maanden zie je het vanzelf. - Dank je.
Ben je al namen aan het bedenken? - Een beetje.
Namen zoals Geoffrey? - Wil je het weten of niet?
Tenzij je het per se wilt vertellen. - Kom eens hier.
Zou ik dat wel doen? - Kom op.
Je weet al wat we krijgen, hè? - Kijk nou maar gewoon.
Waar zit ik in hemelsnaam naar te kijken?
Kijk maar eens wat je ervan gebrouwen hebt.
Dat is een been.
Dat is nog een been.
En...
Wat zit daar tussenin?
Is dat een arm? - Het is geen arm.
Ik wist het. Ik wist dat het een jongetje zou worden.
Het is je gelukt, Bolneus.
Dit is echt ongelooflijk.
Een meisje zou ook geweldig zijn, maar het is een jongen.
Wacht. Er is nog iets. - Ik ben duizelig.
Kom eens even kijken.
Dit is z'n dingetje. - Kijk nou toch.
Schattig, hè?
En hier zit nog een klein dingetje.
Wat houdt dat in?
We krijgen een tweeling.
Twee jongens.
Nu?
Zitten ze hierin?
Ben je er blij mee?
Dit is geweldig.
Het is fantastisch.
Wist ik maar hoe je 'n radslag maakt. - Ik doe het niet voor.
Niemand in de familie heeft een tweeling.
Het komt vast door die boxershorts.
Had ik je al gekust?
Laat nog eens zien. - Kijk maar.
Daar zit een dingetje, en daar nog een.
Ik ben een echte vent.
Op school werd ik altijd gepest. - Ze zouden je nu eens moeten zien.
Ik dacht eerst helemaal niet aan een tweeling.
Ik dacht dat m'n zoon een kermisattractie zou worden.
Dit is geweldig. - Ik heb je nog nooit zo blij gezien.
Je hebt me nog nooit een tweeling gegeven. Nu heb ik alles wat ik wilde.
Nu hoef ik me nooit meer zorgen te maken.
Wat is er? Je hebt nu toch alles wat je wilde?
Ja, maar waar laten we ze?
Er is een driekamerappartement in Elmont.
Even kijken. Hier komen de drie staten bij elkaar.
Hier wonen m'n ouders. Alles binnen deze cirkel is te dicht bij m'n ouders.
Ze kunnen elk moment hier zijn. - Als mam eten kan komen brengen...
komt ze iedere dag langs.
Dit is de rode zone. - Je moeder kan goed koken.
Luister nou. Alles binnen deze zone betekent één bezoekje per week.
Je denkt zeker: Hoe verder, hoe beter.
Mispoes.
Want als ze dan op bezoek komen, moeten ze blijven slapen.
We moeten dus naar de middelste zone.
Dan zitten we precies goed.
Dat zijn jouw woorden. Ik heb geen problemen met je ouders.
Ruim gauw die kaart op.
Wat fijn dat jullie er zijn. Kom binnen.
Ik heb melk voor je meegebracht. Ally heeft veel calcium nodig.
Wat lief van je. Dank je wel.
Dag, lieverdje.
Daar is de kleine Ally. Laat me eens aan de bron der jeugd ruiken.
Ik snuif haar jeugdigheid op. Heerlijk.
Hou op. Je kwijlt haar onder. - Het is gewoon een schatje.
Doe even open, schatje.
Hallo, allemaal.
Waar is Joanne? - We hebben ruzie gehad.
Heeft ze je betrapt op een glimlach?
We hebben groot nieuws. - Ik wil het zeggen.
Wat is er? - Ga eerst zitten.
Debra heeft een echo laten maken.
Wat wordt het? - Raad maar.
Jullie hebben al een meisje, dus ik denk...
een jongen?
Wordt het een meisje?
Krijgen jullie nog een meisje? Dan heb je twee meiden.
We krijgen een tweeling. Twee jongens.
Twee zonen. Het wordt een dynastie.
Raymond heeft het weer mooi voor elkaar.
Is het niet geweldig? - Ongelooflijk. Hoe voel je je, lieverd?
Heb je honger? Zal ik iets voor je klaarmaken?
Je mag alles eten wat je wilt. - Dat doet ze ook, hoor.
Als je niet krijgt waar je zin in hebt...
krijgt je baby straks een moedervlek in de vorm van dat gerecht.
Daarom heeft Ray een enorme vlaflip op z'n kont.
Morgen kom ik gehaktbrood brengen. - Dan gaan we op appartementenjacht.
Wat zeg je? Gaan jullie verhuizen? - Je vader kan je wel helpen.
Ik weet wel een huis voor jullie. - Een huis?
Een huis met een hekje ervoor, een tweeling...
Net een sprookje.
Het is echt een buitenkansje. - We willen geen huis.
Waarom niet? - Dat is te duur.
Hoezo, te duur? Je hoeft nu nog niets te betalen.
Je kunt afbetalen als Siegfried en Roy groot zijn.
Waar staat het? - Op Long Island.
Siegfried en Roy?
Het is perfect voor kinderen. - We moeten gaan kijken.
Er zijn hele goede scholen. - Kijken kan geen kwaad.
Het is ideaal.
De mensen die tegenover wonen, zijn geweldige buren.
Wie zijn dat?
Geintje, zeker.
Hoe vond je de tuin? - Hij is prachtig. Lekker groot.
Een tuin is heel belangrijk voor een kind.
Je kunt er een tent opzetten, een kat begraven...
Herinner je je Whiskers nog?
Je kunt z'n graf nog steeds bezoeken.
Het is een geweldig huis. - En wij wonen tegenover.
En in de makelaardij is niets zo belangrijk als de locatie.
Het is een prima locatie. Ik wil even met Debra overleggen.
Doe dat maar. Dan maak ik de lichten boven vast uit.
Neem zo veel koffie en donuts als je wilt. Ze zijn gratis.
Misschien hoeven we helemaal niet te verhuizen.
We krijgen een tweeling. - Hoeveel ruimte heeft die nodig?
Moet je zien waar ze nu wonen.
Wat heb je toch tegen je ouders?
Je weet niet hoe ze zijn. Maar dat komt nog wel.
Ik ken je ouders. Het zijn hele aardige mensen.
Je ziet ze maar af en toe.
Je overdrijft gewoon. Dat is het.
Doe je ogen eens dicht.
Ogen dicht. Ik wil je wat laten zien.
Wat doe je? - Zo zijn m'n ouders ook.
Ze zijn een beetje irritant. Als ik dat twee maanden lang niet doe...
dan valt er nog mee te leven.
Maar als we hier gaan wonen...
Hoe vind je dit?
Hou op.
Zie je wel? Ze gaan op je zenuwen werken.
Ten eerste zijn je ouders niet hetzelfde als dit.
En ten tweede komen ze heus niet iedere dag langs.
Wat ben je toch een zielige, blinde, dikke vrouw.
We moeten gewoon verder zoeken. - Dat wil ik niet.
Waarom niet? We kunnen vast wel iets vinden.
We kunnen het je ouders niet aandoen om het niet te nemen.
Weet je wel wat je zegt?
Het komt gewoon door de hormonen. Je weet niet wat je zegt.
Over vier maanden hebben we drie kinderen. Dan heb ik hulp nodig.
Wie kan ons beter helpen dan zij? - De duivel.
Weet je nog hoeveel werk het was na Ally's geboorte? Jij gedroeg je toen...
net als anders.
Ik stop met softbal.
Dat je ouders hier wonen, is juist een reden om hierheen te verhuizen.
Dat besef je nu nog niet.
Maar je zult nog wel in gaan zien hoe fijn het is om bij je familie te wonen.
Kom op, Ray.
Denk aan de jongens.
Als we ze alles willen geven, moeten we ze ook hun grootouders geven.
Hartstikke bedankt. Ik hou ontzettend veel van je.
Ongelooflijk. We gaan een huis kopen.
We gaan het huis kopen. - Dat is geweldig.
Daar zul je geen spijt van krijgen.
Ik zal je nog eens iets zeggen.
De riolering kan heel wat hebben.
Wat heb ik toch gedaan?
Dat was behoorlijk dom, hè? - Zeg dat wel.
Het was jouw schuld. - Mijn schuld?
Ik was zwanger van een tweeling. Ik kon niet helder nadenken.
Is m'n broek al droog?
Ik heb alles gedaan om je rundvleesschotel te redden.
Hij heeft het niet gehaald.
Dit is cannelloni. Zeg maar dat jij 't gemaakt hebt.
Waar moet het staan? - Zet hier maar neer.
Deze aardappels deugen niet. - Wij zijn er dol op.
Niet doen. Ik geef hem wel goede aardappels.
Als we konden verhuizen, waar zou je dan heen willen?
Dit is de aarde. Daar wonen je ouders.
Dan is dit de rode zone.